ImagePierwsza część tekstu, który opisuje reformę angielskiej piłki nożnej, czyli o tym kiedy zaczął się "modern football".

Narodziny piłki nożnej

Piłka nożna jako dyscyplina sportowa powstała prawdopodobnie na Wyspach Brytyjskich. Od początku podkreślano jej korzystną rolę społeczną jako gry, która promuje pozytywne wartości związane ze sportowym etosem i współzawodnictwem, a równocześnie dostarcza wielu emocji widzom. Gdy futbol stawał się coraz bardziej popularny powstała potrzeba powołania instytucji odpowiedzialnej za prawidłowy rozwój dyscypliny, i organizację rozgrywek, które zagwarantują ujednolicenie i przestrzeganie przepisów. W 1863r. założono pierwszą krajową federacja piłkarską - Football Association (FA).

Już pod koniec XIX wieku, władze klubów piłkarskich, aby motywować piłkarzy i podnosić ich kwalifikacje, zaczęły wynagradzać zawodników za grę w klubie. To oznaczało początek rozwoju zawodowstwa w angielskim futbolu. FA kategorycznie sprzeciwiała się temu procederowi opowiadając się za utrzymaniem amatorskiego charakteru rozgrywek jako właściwego dla sportowego współzawodnictwa. Kluby, których mecze przyciągały na stadiony coraz większe tłumy, dążyły jednak do profesjonalizacji i zagroziły wyłączeniem się spod kontroli Football Association. W drodze kompromisu, w 1888 powołano Premier League – pierwszą profesjonalną ligę piłkarską złożoną z 12 klubów. FA, jako organizator ligi przeforsowała regulacje mające chronić rozgrywki przed nadmierną komercjalizacją negatywnie wpływającą na sportową rywalizację:

 
1. League equality. FA akcentowała potrzebę zachowania równowagi finansowej pomiędzy klubami. Twierdzono, że kluby z większych miast mające najwyższe wpływy ze sprzedaży biletów mogą w krótkim czasie zdominować ligę, a powiększające się różnice sportowe i organizacyjne pomiędzy klubami spowodują obniżenie atrakcyjności rozgrywek. Ustalano, że część wpływów uzyskiwanych z biletów powinna zostać przekazywana federacji, która uzyskane środki rozdzieli w równym stopniu pomiędzy wszystkie kluby biorące udział w rozgrywkach. Ta zasada - redystrybucji zysków - funkcjonowała w angielskiej piłce ponad sto lat, aż do lat dziewięćdziesiątych XX wieku.

2. The maximum wage. Również, w celu utrzymania równowagi pomiędzy klubami ustalono maksymalną wartość wynagrodzeń dla zawodników. Reguła obowiązywała do 1961r.

3. FA Rule 34  - zbiór przepisów uniemożliwiających przekształcanie klubów piłkarskich w przedsiębiorstwa komercyjne, przynoszące zyski swoim właścicielom. Regulacje stanowiły, iż osoba, występująca jako dyrektor klubu, nie mogła pobierać pensji za swoją pracę, działając wyłącznie w charakterze społecznym. Ograniczona została dywidenda możliwa do uzyskania przez akcjonariuszy klubu, wynosząca maksymalnie 5% wartości akcji. Ponadto, jeżeli klub piłkarski zgłaszał upadłość to pozostały po nim kapitał był rozdzielany pomiędzy organizacje sportowe działające w okolicy. Aktywa, w tym tereny, nie mogły zostać sprzedane, bądź przekazane innym instytucjom np. przedsiębiorstwom komercyjnym.
 

Wspomniane przepisy miały na celu utrzymanie klubu piłkarskiego w duchu instytucji użyteczności publicznej, a nie podmiotu komercyjnego nastawionego na zysk. Mimo to, kluby przekształcały się w spółki, głównie po to, aby chronić swoich członków przed osobistą odpowiedzialnością majątkową w przypadku nadmiernych zobowiązań. Dyrektorami klubów zostawali przeważnie lokalni biznesmeni. Ponieważ kluby piłkarskie wiele znaczyły dla lokalnej społeczności, ich dyrektorzy często zyskiwali prestiż i poważanie, które ułatwiały im kontakty biznesowe.
Niestety „poświęcenie społeczne” dyrektorów często kończyło się na pozyskiwaniu nowych relacji biznesowych. Przez lata, władze angielskich klubów nie dbały w odpowiedni sposób o bezpieczeństwo i komfort widzów na stadionie. Równie widoczny, był brak odpowiedniego podejścia do obsługi klientów i kwestii jakości oferowanej usługi.
Mimo takiego stanu rzeczy, kluby piłkarskie nieustannie skupiały wokół siebie rzesze oddanych i lojalnych sympatyków. Restrykcyjne przepisy angielskiej federacji pozwalały utrzymać ceny biletów na poziomie osiągalnym przez wszystkich chcących uczestniczyć w meczach, a wstęp dla dzieci był najczęściej bezpłatny. Dzięki temu rodzinna tradycja kibicowania danemu klubowi była przekazywana kolejnym pokoleniom.

|| Część 1 || Część 2 || Część 3 (specjalny) || Część 4 ||

Uwaga: teksty publikowane w portalu MarketingSportowy.pl są chronione prawami autorskimi

Image